فقط خوب به ما آموخته اند روزمرگی را ...به ما آموختند تکرار را به انزوا رفتن را.به ما یاد نداند عاشقی کردن را .فقط دلمان خوش بود که در مواقعی زندگی دیگران را به رخمان بگشند ..
غافل از اینگه زندگی خودشان هم بخشی از زندگی بیرونی دیگران بود .
آری من از نسلی سوخته سخن میگویم .نسلی که سوختنشان را به پای پخته شدن گمارده اند .
نسلی که تاوان سنگین اشتباهاتش را به پای همه چیز گذاشته است .
نسلی که باآمدنش بیگناهی رابه دار مجازات آویختند.بی آنکه حرفش را بشنوند و صدای فریادش را به گوش عاشقان برسانند .........
نسلی گه محبت کردنس هیچ خاری را گل نکرد و تاوانش خار شدن خویش بود در چشم هیز زمانه ...آری من از نسل سوخته ای سخن گفتم تا صدای فریادش از پیله سگوت بیرون بیاید .........من یک نسل سوخته ام وووو
شهرام بذلی یادداشتهایی از یک آدم معمولی--instagram-shahrambazli96
برچسب:
نویسنده: روژان باقریان